Nazomer – Esther Verhoef

Terwijl we allen naar wat lente hunkeren, zindert ‘Nazomer‘ hier nog even na.  Het is zo een roman met personages die je niet vergeet.  Niet omdat ze op gruwelijke wijze dood en begraven zijn geraakt – dit is echt een roman zoals haar boek ‘Tegenlicht‘, dus niemand legt op onnatuurlijke wijze het loodje – maar omdat de personages zo echt en ‘levend’ zijn.

In heb begin van het boek vond ik de tegenstelling wat te sterk. Het ene hoofdstuk zit je te pietepeuteren in een Nederlandse achterbuurt ergens in de seventies en het andere moment word je in de glitter en glatter van de modewereld anno 2017 ondergedompeld.  Maar al snel wordt duidelijk dat Clau en Vivian meer met elkaar gemeen hebben dan je op het eerste gezicht denkt en worden de hoofdstukken een hecht vlechtwerk.

Dit boek gaat over passie en dromen, in haar geval voor mode, en hoe je die in je leven gepuzzeld krijgt, ook als dat leven je andere grote vraagstukken en massa’s roddel en achterklap naar je hoofd slingert.  Als je denkt dat dat maar lauwtjes is qua verhaallijn, dan heb je buiten Esther Verhoef gerekend. Spanningsbogen zijn een kolfje naar haar hand en met enkele geheimen en haar korte, krachtige hoofdstukken trekt ze je het hele boek door.  Denk maar niet dat die exemplaar lang op je nachtkastje zal liggen verstoffen 🙂 .

Warm aanbevolen!

 

Wat jij niet ziet – Sarah Pinborough

#WTFthatending… een thriller met een eigen hashtag.  Het is weer eens wat anders, dacht ik.  Tot ik de eerste bladzijde las, waarin de lezer – voor de grap? – tot een Non-Disclosure wordt verplicht, nog voor hij een letter gelezen heeft. Jak! Dat degouteerde enorm en bijna sloeg ik het boek weer dicht.  Maar gelukkig net niet.  Want wat de marketeers om zeep wilden helpen, is een spannend  en intrigerend verhaal van een ‘echte’ schrijfster.

Ze geeft je inkijk in het leven van Louise, een alleenstaande moeder, die David ontmoet in een kroeg, er als een blok voor valt om dan tot de ontdekking te komen dat hij haar nieuwe baas wordt.  De andere inkijk, is de leefwereld van Adele, de vrouw van David.  Alweer een ‘toevallige’ ontmoeting en Louise en Adele worden ondanks alles vriendinnen, of toch iets wat er op lijkt.  Want in dit boek is alles ‘iets wat er op lijkt’… of toch weer net niet.

Voor liefhebbers van een stevige mindf*ck is dit er eentje om duimen vingers bij af te likken.  Want het klopt… zo rond bladzijde 390 denk je inderdaad #WTFthatending 🙂 .

Veel leesplezier!

In het water – Paula Hawkins

Al eeuwenlang verdrinken er vrouwen in een idyllisch meertje in het Engelse Beckford. Dat de heksen niet op eigen initiatief hun dood tegemoet gingen in de heksenpoel, spreekt voor zich, maar wat lonkt de hedendaagse dames om hierin aan hun kille einde te komen?

Dat spannend schrijven een combinatie van talent en métier is, bewijst Paula Hawkins met deze tweede roman.  Als je, net als ik, bij haar debuut ‘Het meisje in de trein’ wat op je honger bleef zitten, dan blijft je bij dit verhaal enkel nog op je stoel zitten… om zo snel mogelijk de plot te weten te komen 🙂 .  En ik kan het je verzekeren : dit gelaagde verhaal dat vanuit verschillende ik-personen wordt geschreven, dendert door naar een onverwacht einde.

Jep, ik ben nu dus wel fan, Paula 🙂 .