Als adem lucht wordt – Paul Kalanithi

Telkens aan het einde van het jaar, krijg ik van GoodReads steevast een mooi overzichtje van de boeken die ik las in de afgelopen 12 maanden.  Een momentje van mijmering en terugblik.  Deze keer heb ik even gewacht om de mail te openen en heb ik hem in mijn mailbox laten zitten als een pralinneke in de koelkast 🙂 . Ik wilde namelijk voor mezelf uitmaken welk boek mij het meeste geraakt had in 2016, welk personage ik nog bij naam kende, wiens verhaal mij nog lang zal bijblijven, zonder lijstjes en/of de bijbehorende sterretjes te zien.  En dat is dit boek.

ALS ADEM LUCHT WORDT – Paul Kalanithi

alsademluchtwordt

Het verhaal start met een gortdroog medisch rapport over uitgezaaide tumoren die te zien zijn op een scan.  Verslagen die dagelijkse kost zijn voor neurochirurgen als Paul Kalanithi, maar deze scan is er een van zijn eigen 36-jarige lichaam.  Paul, doorgedreven perfectionist en idealist die aan het begin staat van een briljante dokterscarrière, wordt hiermee in de rol van patiënt gekatapulteerd.  Die van terminale patiënt.

En wat doe je dan, met dat pad dat je zo keurig had uitgestippeld en dat nu hoogstwaarschijnlijk abrupt stopt? Wat gebeurt er met je als je jezelf altijd als de herder hebt gezien en plots het schaap blijkt te zijn? Hij vertelt openhartig over hoop en wanhoop, bochten nemen die je misschien niet verwacht (ga je nog voor een kind of niet?), de impact van de diagnose op je relatie op hoe je met je eigen eindigheid omgaat.

Hoewel hij naarstig had gezocht naar antwoorden over hoe lang hij nog te leven had in alle medische rapporten die hij kon te pakken krijgen en zich verschillende scenario’s inbeeldde al naargelang de tijd die hem nog restte, realiseerde hij zich al snel dat er eigenlijk niet toe deed.

 Before my cancer was diagnosed, I knew that someday I would die, but I didn’t know when. After the diagnosis, I knew that someday I would die, but I didn’t know when.

Dus besloot hij ten volle te leven, alsof hem nog veel tijd restte en ging hij weer voluit voor zijn grote liefdes : zijn gezin, de geneeskunde en de literatuur. En zo ontstond dan ook dit boek dat best vlot leest.  Naar het einde toe merk je uiteraard wel, dat zijn enthousiaste schijfstijl verstilt en dat uiteindelijk zijn pen liefdevol wordt overgenomen en het boek, naar zijn laatste wens, wordt uitgegeven… en terecht een bestseller wordt. Ontroerend.

 

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *