Santa always comes in April

‘Jawadde.  Die Bea is precies aan vakantie toe.’
Ik zag het je zo denken 🙂 . En dat klopt ook wel 🙂 . Maar de boude stelling in de titel klopt ook.  Elk jaar ergens rondom mijn verjaardag, brengt Santa Montefiore een nieuw boek uit.  Een jaarlijkse ‘guilty pleasure’ en feel-good cadeautje aan mezelf.

ALS DE RODODENDRON BLOEIT – Santa Montefiore

als-de-rododendron-bloeitDit jaar bracht ze het tweede deel van de Deverill saga uit, het vervolg op De vrouwen van kasteel Deverill.  Deze driedelige serie volgt Kitty, Celia en Bridie, die allen op hun eigen manier verbonden zijn met het kasteel.  Het verhaal speelt zich af tijdens het interbellum en biedt buiten de verschillende invalshoeken van de drie dames – en huisspoken en kleurrijke nevenpersonages! – een blik op het leven in het kasteel, maar ook op die tijd in New York en London.  Nadat Kitty in het eerste deel de hoofdrol voor haar rekening nam, staat in dit deel Celia wat meer in het voetlicht.  Het verhaal is er eentje in de traditie van Downton Abbey; het kabbelt rustig verder, maar je wil wel blijven lezen.  En al was het dan een jaartje geleden dat ik het vorige deel las, ik pikte moeiteloos weer in en ook de nevenpersonages waren nog duidelijk.  Dat is één van de vele kwaliteiten van Santa’s proza : heerlijk leesbaar voor mama’s die ‘s avonds – ondanks menig goed voornemen – na 2 bladzijden alweer steendood in slaap sukkelen 😉 .  Een andere kwaliteit is Santa’s vermogen tot ‘teleportatie’ : ik ben iemand die graag in boeken ‘woont’ en Santa’s boeken brengen je met elke zin wat meer naar de glooiende Ierse heuvels of op de thee bij de beau-monde in Londen en New York.  Haar eerste boek ‘Onder de Ombuboom’ vind ik nog steeds het mooiste verhaal vind (jep, na 15 jaar hoef ik het nog steeds niet terug van mijn boekenrek te plukken om de hitte van de Argentijnse pampa weer te voelen), maar ook de personages en locaties van haar andere boeken nemen je steeds op sleeptouw.  Haar plots zijn niet verbluffend, maar ze weet ze wel goed op te bouwen.  En dat zegt ze ook zelf : ‘I’m no Shakespeare, but I write a good yarn’.  Welke verstokte breister kan daar neen tegen zeggen 🙂 ?

BELGRAVIA – Julian Fellowes

Belgravia_NL_omslag.inddWie houdt van de Deverill-saga en Dowton Abbey heeft trouwens iets om naar uit te kijken naar het einde van deze maand toe : Belgravia van de schrijver van Downton Abbey zelf.  Het verhaal speelt zich af in Brussel.  Zo’n 200 jaar geleden, aan de vooravond van de slag bij Waterloo, organiseert de hertogin van Richmond een groots bal ter ere van de hertog van Wellington. Maar vlak na middernacht krijgt deze onverwacht het bericht Napoleon de grens is overgestoken en als je met een wat beschonken leger in gala outfit Napoleon te lijf gaat, dan zijn de gevolgen er ook naar… Dit boek is op een aparte manier uitgegeven : in hoofdstukken die je, met enige tijd er tussenin, voor de uitgave van het volledige boek – digitaal – kon kopen. Het eerste hoofdstuk is gratis te downloaden in het Engels op Amazon en het smaakt absoluut naar meer 🙂 .   Dit boek komt in zijn totaliteit, zowel in print als digitaal, in het Nederlands uit aan het einde van deze maand.

THE ROYAL RABBITS OF LONDON – Santa & Simon Sebag Montefiore

En ook voor de kleinsten is er wat om naar uit te kijken!  Santa en haar echtgenoot Sebag hebben samen een kinderboek geschreven naar een idee van hun zoon Sasha, in wiens fantasie zich een ganse konijnenkolonie huisvestte onder Buckingham Palace.  Ze ontwikkelden dat idee verder met advies van hun dochter Lily (de kids waren toen nog zeven en negen jaar). En het resultaat is het heldhaftige verhaal van Shylo die bewijst dat zelfs een piepklein konijntje dapper genoeg kan zijn om de hele ‘British Royal Family’ te redden (wat een klus 😉 !).  Het boek komt uit in oktober en wordt ook verfilmd door de makers van onder andere Ice Age.

Dus ja, Santa always comes in April… and sometimes in October too 🙂 !

Het geheim van mijn man

Het geheim van mijn man

‘Als je dit leest, ben ik dood…’  Niet meteen iets wat je wil lezen.  Zeker niet als degene die het schreef springlevend is… en toch.

Deze test in nieuwsgierigheid overkomt Cecilia, een moederkloek waar je stiekem wat jaloers op bent omdat ze een perfect gezin weet te combineren met een carrière én een kraaknet huis én dan ook nog eens voor iedereen klaar staat.  Maar dat het niet al goud is, wat blinkt, blijkt al snel uit deze brief.

Het verbaasde me om na het intrigerende hoofdstuk over Cecilia in een hoofdstuk gegooid te worden over Tess, wiens man er vandoor is met haar beste vriendin.  Ik moet toegeven dat ik initieel zelfs dacht dat er wat was misgelopen bij het boekbinden, maar daar was ik wel overheen 😉 toen ik bij het hoofdstuk van Rachel kwam, die jaren geleden haar dochter verloor en nog steeds naar antwoorden zoekt.  Het lijkt eclectisch op het eerste gezicht, maar hoe verder je in het verhaal komt, hoe meer je de verhaallijnen van deze drie vrouwen in mekaar ziet lopen.  De vlotte schrijfstijl en de herkenbaarheid maken dat je meevoelt met alle drie en door hun ogen zie je dan ook de impact van die ene gebeurtenis vanuit verschillende perspectieven.

‘Het geheim van mijn man’ speelt zich af in Australië, wat de seizoensbeleving uiteraard omgekeerd maakt, en aGrote kleine leugenslles gebeurt binnen slechts één week, waardoor het verhaal vaart houdt.  Het leest vlot weg, maar zet je ook aan het denken.  Hoe goed ken je de mensen met wie je samenleeft echt?  Hoe belangrijk is het verleden?  En wat kan je vergeven en wat niet?  Vooral de epiloog zet je nog eens een andere bril op.

Waarom dit nog steeds een aanrader is? Ik las het al een hele poos geleden en toch bleven de personages me bij : goed teken 😉 .  Moriarty’s nieuwe boek ‘Grote kleine leugens’ komt einde deze maand uit.  Om naar uit te kijken!

Ervoor, erna en ergens tussenin

voorjou_300  Eenlevennajou_300  vierpluseen_300

Jojo Moyes staat al enkele jaren in mijn top vijf van favoriete schrijfsters.  Wie zich aan meligheid verwacht, is bij haar aan het verkeerde adres.  Ze is een raspaard in de schrijverij met originele verhaallijnen, krachtige en levensechte personages en een taal met 26 letters en duizend beelden.

VOOR JOU

Louisa is een lieve, iewat naïeve jonge vrouw die via wat omwegen bij een bemiddelde familie terecht komt om voor Will te zorgen, een jonge man die verlamd geraakte bij een ongeval.  Louisa heeft die ongekunsteldheid van Nathalie (Martine McCutcheon), de housekeeper van David (Hugh Grant) in Love Actually, en is iemand die je meteen in je hart sluit.  Will is een heel ander karakter (ondanks zijn handicap zou je hem toch soms ‘een mossel om zijn oren’ willen geven), maar op een grappige en levensechte manier groeien ze naar elkaar toe.
2013 was het jaar waarin Me Before You (Voor jou) uitkwam en ook het jaar waarin ik zelf afscheid nam van iemand die me zeer nauw aan het hart lag.  Kortom, niet het jaar om een boek te lezen rondom het euthanasie vraagstuk.  En toch deed ik het en daar ben ik blij om.  Ik snotterde me een ongeluk, maar het gaf me ook inzichten.  Over wat genoeg is en wat niet.
De verfilming van dit boek is voor heel binnenkort, maar mocht je tot de gelukzakken behoren die het nog niet hebben gelezen : haast je dan eerst naar de boekhandel :)!

EEN LEVEN NA JOU

Einde deze week komt het vervolg op ‘Voor jou’ uit.  Je kon het al vermoeden: ik lees in het Engels en heb weinig geduld ;), dus ik heb het al uit, maar heb er wat gemengde gevoelens bij.
Louisa is nog steeds haar aimabele zelve in dit boek, maar het is en blijft een feit : verdriet is saai.  En pijnlijk.  En soms compleet irrationeel.  Als een steentje in je schoen.  Je loopt er voor de rest van je leven mee rond en hoewel je er aan gewend raakt en het met de tijd wat naar een minder fragiel plekje kan wriemelen, prikt en steekt het je vaak op momenten dat je het niet verwacht.  En het vergaat Louisa net zo.  Dat maakt haar verhaal ook waarheidsgetrouw qua gevoel, maar voor een goed boek heb je natuurlijk actie nodig en daar wringt het me een beetje tegen.  Hoewel alles zou kunnen, vond ik de gebeurtenissen in dit boek soms wat met de haren getrokken en ergerde ik me blauw aan Lilly, iemand uit Will’s verleden die Louisa’s leven op zijn kop komt zetten.   Het is een mooi verhaal en het is prachtig geschreven, maar het mist de magie van Will en Louisa samen… wat natuurlijk helemaal ‘to-the-point’ is, maar wel spijtig voor de hongerige lezer.

VIER PLUS EEN

Dit boek verscheen tussen de twee bovenstaande in en ook hierin wordt een stevig taboe aangekaart, namelijk wat armoede aanricht in een eenoudergezin.  Het grootste deel van dit boek speelt zich af binnen in een auto en het wordt afwisselend verteld door de vier mensen in die erin zitten.  Hoewel je aanvankelijk liefst zo ver mogelijk van die wagen wil blijven als je leest hoe de hondenkwijl de lederen zetels besmeurt en het gigantische hondenbeest ook nog eens onwelriekende luchtjes begint te verspreiden, raak je gefascineerd door de dynamiek tussen Jess – de mama -, Nicky – de stiefzoon die wordt gepest -, Tanzie – de dochter die een wiskundewonder blijkt te zijn – en Ed – de eigenaar van de auto die door omstandigheden de vreemde tocht met dit gezelschap heeft aangevat.
Let op, ook dit is een snotterboek.  Ik – notoir kattenliefhebster 🙂 – kreeg het zo lastig bij het lezen van de scene over de hond – yep, de kwijlende schetenlater – terwijl ik bij de kapper zat, dat er me behoedzaam werd gevraagd of ik wel ‘content was met het kleurtje op mijn haren’ :).  Zoek jezelf dus een gezellig leesplekje ver weg van de wereld, voeg er een doos kleenex aan toe en geniet :)!

Lezen met poezen

Whiskeymetboeken Kattenliefhebbers weten het vast wel : lezen met poezen is geen sinecure.  Voorlezen met poezen, al helemaal niet.  Moest je ons op een avondlijk uur betrappen, dan zou je denken dat we de Bremer Muzikanten zijn.  In onze voorleeszetel, wordt de basis dan gevormd door stevige moederbillen (waar dat extra kilootje al niet goed voor is :), daar bovenop zit een stel jonge wiebelbenen en daar bovenop zoekt onze poes naar stabiliteit, zijn pluimstaart recht omhoog als een ongenode bladwijzer.  De installatie van deze toren neemt ongeveer even veel tijd in beslag als het lezen van het hele verhaaltje, maar we zouden dit slaapritueelt voor geen geld willen missen. Het zal je dan ook niet verbazen dat we wel eens een boek lezen over poezelige helden.

NIET BRULLEN IN DE BIEB – Michelle Knudsen

nietbrullenindebieb_H300In onze bib vonden we geen leeuw, maar wel dit sympathieke boek.  Zoals een olifant in een porseleinkast, wandelt deze leeuw binnen in een oubollige bib vol strenge regeltjes. Wetten waar hij pardoes tegenaan en overheen loopt zodat hij er al snel niet meer binnen mag, tot groot spijt van de kindjes in de voorleesgroep.  Maar dan ontpopt hij zich tot een echte held en wordt hij toch in de armen gesloten door de nuffige bibliothecaresse.  Het boek spreekt tot de verbeelding door zijn grote harige held, maar geeft ook subtiel weer waarom er regeltjes bestaan en dat die in noodgevallen wel eens mogen overtreden worden.  Helaas is dit boek enkel nog in de bib verkrijgbaar.

MET FLUWELEN POOTJES – Vicky Myron & Bret Witter

dewey_H300Het kinderboek over de leeuw deed me terugdenken aan de biografie van Dewey, de bibliotheekkat uit Spencer, Iowa.  Op een ijskoude winternacht wordt Dewey – genoemd naar degene die het decimale bibliotheeksysteem heeft bedacht – in de inleverbus van de bib gedumpt.  De volgende ochtend wordt hij gevonden en gered door bibliothecaresse Vicky Myron – zij schreef dit boek in samenwerking met journaliste Bret Witter.  Ondanks wat tegenkanting, besluit het personeel om Dewey in de bib een thuis te bieden.  En al gauw steelt hij niet enkel elk vindbaar elastiekje, maar ook de harten van zowat iedereen, tot zelfs de pers toe.  In een periode van economische en persoonlijke crisis biedt hij door zijn pientere aanwezigheid troost aan zowel Vicky als de bibliotheek bezoekers.

Hoewel elke poes zijn eigen karakter heeft, zullen poezenbaasjes veel herkennen in beide boeken.  P(u)rrrrrre feel-good :).

Hondenbaasjes zullen er zich ongetwijfeld een kriek aan ergeren aan deze letteren :).  Maar tips over leuke hondenboeken zijn natuurlijk altijd welkom!

De beste romans van 2015

eigen boeken

Mijn roman top-3tje van 2015…het blijkt net zo moeilijk samen te stellen als het K3tje van dit jaar. Want er zijn grote talenten die de show stelen, iets minder grote talenten die eigenlijk ook best de moeite zijn en veel misbaksels die gewoon niet mogen meedoen.  En er zijn er vooral veel… die ik nog niet las. Maar, afgaande op het kiekenboebelen-gehalte van mijn bescheiden gelezen-stapel, stijgen deze romans er toch als tienduizend luchtballonnen bovenuit.

ALS JE HET LICHT NIET KUNT ZIEN – Anthony Doerr

Alsjehetlichtnietkuntzien_300HDit boek kaapte terecht de Pulitzerprijs weg dit jaar.  Het kaapte namelijk ook menig uur van mijn nachtrust weg :).

Het verhaal speelt zich af in Saint-Malo tijdens de Tweede Wereldoorlog.  Je wordt in de wereld gezogen van Marie-Laure, een Frans, blind meisje dat zonder moeder opgroeit en met haar vader moet vluchten wanneer hij een belangrijk museumstuk in veiligheid moet brengen.  Haar sympathieke dapperheid wordt zo direct en ongekunsteld verteld, dat je haar onmiddellijk in je hart sluit.  Je zou haast denken dat de schrijver zelf blind is.  Elk detail klopt.

De tweede verhaallijn volgt Werner, een Duitse weesjongen die in de Hitlerjugend verzeild geraakt en naar het front wordt gestuurd.  Ook hem kun je haarscherp zien.  Ook zijn keuzes – die eigenlijk geen keuzes zijn – kun je begrijpen.

Aan dit boek is tien jaar geschreven en dat lees je in elke zin.  De personages zijn mensen van vlees en bloed die van een afschuwelijke situatie het beste proberen te maken.  Ze blijven je bij met naam en toenaam.

DE NACHTEGAAL – Kristin Hannah

denachtegaal_300HOok de twee zussen uit dit boek blijven je lang bij.  Vijfenzeventig jaar geleden, zou ik zeker in Vianne een goede vriendin kunnen vinden.

Vianne en Isabelle zijn zussen die hun moeder jong verloren en nadien door hun vader in de steek werden gelaten, iets wat ze beiden op hun eigen manier een plaats proberen te geven.  Ze worden meegezogen in de oorlog en voeren elk hun eigen eenzame en geheime strijd.  De dreiging en de onzekerheid van een leven in oorlogsgebied lees je in elke letter, ze kruipt onder je vel zoals de twee totaal verschillende personages in je hart binnensluipen.  Dit is een verhaal van moed en moeilijke keuzes.  Geen melodrama want het is erg puur en beeldend geschreven, maar net als bij het boek van Doerr, rolden er wel eens tranen bij deze lezer ;).

Dit boek won geheel terecht de GoodReads Best Historical Fiction Award.

ZOALS DE WIND WAAIT – Jodie Picoult

Zoalsdewindwaait_300HDit boek katapulteert je naar de weidse vlaktes van Botswana.  Je voelt de hitte, ruikt de aarde en de muggenolie, hoort de olifantenkudde op je afstommelen.  Je bent op stap met Jenna, die probeert te achterhalen wat er met haar moeder Alice is gebeurd, die haar als peuter zomaar in de steek liet.  Daarbij krijgt Jenna hulp van enkele kleurrijke figuren, zoals Serenity – een hilarisch medium op haar retour – en Virgil – een cynische detective die vroeger het politieonderzoek leidde.  Het einde van dit verhaal overvalt je als de nacht in Afrika: struisvogelboebelen!

wherethereissmoke_200Hlargerthanlife_200HHet leuke aan dit boek is dat ook de verhaallijnen van sommige nevenpersonages werden uitgewerkt tot een prequel (over Alice – Larger than life) en een kortverhaal (over Serenity – Where there’s smoke).  Voorlopig zijn deze helaas enkel als Engels ebook te verkrijgen.

deverhalenvertelster_200HVan dezelfde schrijfster is haar vorige boek ‘De verhalenvertelster‘ ook een aanrader.  Het sluit aan bij het genre en tijdskader van bovenstaande romans van Doerr en Hanah.  Picoult snijdt in haar laatste romans steeds controversiële thema’s aan en laat je die bekijken vanuit verschillende standpunten.  Wie schenk je vergiffenis? En hoeveel?

Mijn eerste top-3 poging… werd dus ééntje met 6 boeken.  Is het me vergeven :)?